Nieuws

Voorganger: Prof. Chr. Vonck uit Brasschaat, die regelmatig voorgaat in de Protestantse kerk te Zevenbergen heeft ons uitgenodigd voor een aantal lezingen georganiseerd door de:

Woensdag 8 februari 2012
Lezing: “ Is de Egyptische revolutie gekapseisd?
Door: Dr. Amin Makar

Woensdag 29 februari 2012
Lezing: ‘ Het liber Floridus, een kijk op de 12^e eeuw
Door Prof. A. de Roose

Woensdag 28 maart 2012
Lezing: ‘Zin en onzin van 2012, het einde van de wereld volgens de Maya kalender ‘
Door Prof. Chr. Vonck

Op dinsdag 11 oktober stond er een artikel in BN De Stem over onze kerk. Hieronder vind u de tekst en foto's van het betreffende artikel.

Groter kan het contrast nauwelijks zijn. Aan de Markt in Zevenbergen de twee grote kerken, de een katholiek, de andere Nederlands Hervormd en dan om de hoek in de Stationsstraat de kleine gereformeerde kerk.
Het is dat op de voorgevel staat dat het een kerk is, anders zou je het aanzien voor een bedrijfspand met bovenwoning. „Vroeger hebben er ook mensen gewoond, maar daar zijn we mee gestopt toen de brandweer de bovenverdieping afkeurde voor bewoning. Het zou veel te veel gekost hebben om het aan te passen. Bovendien konden we die ruimte zelf goed gebruiken. We verhuren nu alleen nog een kantoortje aan Vluchtelingenwerk”, vertelt Marry Bakker, preses van de kerkeraad, die ons samen met diaken Jaap van Til ontvangt.
De kerk aan de Stationsstraat is niet de oorspronkelijke gereformeerde kerk. Dat is de kerk aan de Noordhaven. Die is in 1945 na een schering in de gereformeerde kerk eigendom geworden van de uitgetreden gereformeerde kerk vrijgemaakt. Dat ging niet zonder slag of stoot. Uiteindelijk moest de rechtbank beslissen en die vonniste in het voordeel van de vrijgemaakten, die meteen daarna de gewone gereformeerden de toegang tot de kerk aan de Noordhaven ontzegden. De hervormde kerk schoot te hulp door de gereformeerden hun verenigingsgebouw De Eendracht te verhuren. Dat is hetzelfde pand als waar ze nu nog zitten. Sinds 1953 is het eigendom van de gereformeerde kerk. De kerk biedt plaats aan zo’n honderd mensen, als het echt zou moeten kunnen er 150 in, maar zoveel komen er niet vaak. Bakker: „We hebben een keer een begrafenis gehad van iemand die per se vanuit deze kerk begraven wilde worden. Toen zat de kerk tot de laatste stoel toe vol, maar normaal wijken we voor dat soort gelegenheden uit naar de hervormde kerk.” Voor de gewone zondagse dienst is de kerk echter groot genoeg. Van de circa 260 leden die de gereformeerde kerk in Zevenbergen telt komen er gemiddeld zo’n vijftig naar de dienst. „Niet slecht”, vinden Bakker en Van Til.

De gereformeerde kerk heeft al sinds anderhalf jaar geen eigen predikant meer. „Toen wij vacant werden ging net ook de dominee van de hervormde kerk weg. Wij vonden dat een goed moment om voor te stellen om tot een fusie te komen, maar daar waren ze bij de hervormde kerk nog niet aan toe. Nu ze weer een dominee hebben zie ik het er voorlopig niet van komen”, zegt Bakker.
De gereformeerde kerk bekijkt nu of het mogelijk is om samen met de gereformeerde kerk van Dinteloord een dominee te beroepen die dan op fifty-fifty-basis voor beide kerken gaat werken. „Je kunt niet zonder dominee. Een tijdje overbruggen gaat nog wel, maar daarna ga je de pastorale zorg toch missen”, zegt Bakker.

Een fusie mag er dan niet inzitten, voor de rest is de samenwerking met de hervormde kerk prima, benadrukken Bakker en Van Til. „We doen veel samen, we mogen hun kerk gebruiken voor grote diensten, we houden ‘s zomers gezamenlijke diensten en we doen het jeugdwerk samen”, somt Bakker op. Dat een volledige fusie er nog niet inzit, wijt Van Til vooral aan cultuurverschillen. „Als het puur om het geloof gaat valt amper uit te leggen wat het verschil is, maar feit is wel dat wij dingen anders doen dan zij. Bij ons worden bijvoorbeeld de mensen meer betrokken bij de liturgie dan in de hervormde kerk, hoewel dat ook daar aan het veranderen is. We zullen heus ooit wel één kerk worden.”
Samenwerking met de gereformeerde kerk vrijgemaakt is er niet. „Ze worden wel uitgenodigd om deel te nemen aan gezamenlijke activiteiten, maar we krijgen steevast een beleefd briefje terug dat ze dat niet doen”, zegt Bakker. Ze gelooft niet dat dat te maken heeft met oud zeer vanwege de kerkscheuring van destijds. „De mensen die dat nog bewust hebben meegemaakt zijn of dood of ver in de tachtig. De mensen die nu actief zijn zegt het niets, temeer niet omdat, de meesten van onze leden import zijn”, zegt Bakker.

De uit Amsterdam afkomstige Jaap van Til is toevallig van huis uit vrijgemaakt. „Ik ben er destijds uitgestapt omdat ik ze te dogmatisch vond, maar ik heb er geen slechte herinneringen aan. Na een paar jaar ben ik toch weer op zoek gegaan en uitgekomen bij de gereformeerde kerk. Juist omdat die niet zo dogmatisch is en je hier gewoon op je eigen manier je geloof kunt beleven.”

Meditatief Moment: ‘zien en gezien worden’

Toen ik zojuist bij de fysiotherapeut een tijdschrift opensloeg, las ik van een man die een nachtje in het dure en luxe Ritz hotel verbleef. Hij werd er enorm geraakt! Niet door de rijkdom van het interieur, de bijzondere maaltijden, het goud dat er blonk. Maar hij verwachtte in dit grote en onpersoonlijke hotel anoniem en eenzaam te zijn. En was verbijsterd, doordat een bediende hem in zijn jas hielp en hem bij zijn naam noemde. Echte rijkdom, zo besluit hij zijn column, zit niet in bezit, maar in de ervaring, dat iemand notie van je neemt, dat je gekend bent, gezien wordt.

Het is dit ‘zien’, waarover ook in de Bijbel wordt gesproken en dan betreft het dus niet een technisch, anatomisch gebeuren. Jezus verwijt veel mensen dat ze ziende blind zijn. Terwijl anderen – zoals Bartimeüs – als blinde juist heel scherp kan waarnemen. Wanneer Jezus bij hem in de buurt komt, roept hij hem toe: “Zoon van David, ontferm U over mij”. Hij ziet in Jezus de Messias, die zijn lijdensweg al heel concreet begonnen is. Hij ziet dat met Jezus als lijdende knecht des Heren het messiaanse rijk ook voor hem dichtbij is gekomen. Het is een hele kunst om zó zicht te krijgen op wat ‘geloof’ mag inhouden; dat je in het volste vertrouwen aanspraak mag doen op ontferming, op heling. En dit inzicht, dit vertrouwen redde hem uit zijn mankerende bestaan.

Soms ontmoet je mensen, die veel tegenslagen in het leven te verduren hebben. Lichamelijk en/of geestelijk hebben ze te maken met pijn en gemis. En je vraagt je dan af: hoe houd je het vol. En ze vertellen dan van lieve mensen, die het met hen uithouden – die de klacht verduren en afleiding geven. Of ze spreken een tekst, een lied uit, dat ze als mantra gebruiken – bij voortduring repeteren, waardoor de pijn verdrongen wordt. Ze vertellen van Geestkracht, die ze opdoen bij een kunstwerk, een kaartje, een bloemetje, een ikoon. Ondanks de ellende wordt er ruimte gemaakt voor een wandelingetje, een blik op de natuur. Want als er iets is, dat van toekomst vertelt, dan is het toch wel die dappere knop aan de boom of struik, het volhardende bolletje in de grond, het kleine zangvogeltje, dat vertelt van de naderende lente.

Zien, soms even. Het kán. Soms moet je ‘met een bochtje’ kijken, zoals iemand die in een onderzeeër vaart, in een schuilkelder zich verstoppen moet. Het donker, het water omgeeft je geheel, maar je krijgt zicht op betere tijden.
Paulus vertelt in zijn brief aan de Korinthiërs (1 Kor.13,12) 'Want nu zien we nog door een spiegel, in raadselen, maar dan van aangezicht tot aangezicht.' Omdat het hier niet gaat om een spiegel, zoals wij die bezitten (in de Oudheid moest een of ander glimmend voorwerp hiertoe dienst doen) is dit in de NBV vertaald als: ‘Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben.’

Een heerlijke troost spreekt uit deze tekst. Want hier gaat het om een heel ‘intiem’ kennen. Zoals het woordje ‘aangezicht’ duidt op een – tot in het diepst van je ziel – kennen en gekend worden. Ook hier gaat het dus niet om een technisch goed kunnen kijken, maar om iets wat veel dieper gaat: het zien en gezien worden/ het kennen en gekend worden met je hart.

En dus wordt dit prachtige hoofdstuk, dat nog steeds vaak gekozen wordt als huwelijkstekst: ‘Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.’

Zien, soms is het maar even. Maar het is genoeg om de toekomst weer aan te durven; we zijn gekend bij God, die onze naam in zijn handpalmen heeft gegrift.

Dominee Rianda van der Zouwen – van Haaften

Nieuws: Vacant
N.a.v. het toegekende emeritaat aan Ds. Rianda van der Zouwen-van Haaften is de Gereformeerde kerk Zevenbergen sinds 1 juni 2010 vacant.
I.v.m. een onverwachte wijziging in de benoemingsomvang zijn wij helaas genoodzaakt om de bestaande vacature tot nader orde in te trekken. Zodra er nieuwe ontwikkelingen zijn zullen deze op de site vermeld worden.

Voor leden van onze gemeente wordt er maandelijks een Nieuwsbrief uitgebracht. Hierin staat o.a. informatie over verschillende activiteiten binnen de gemeente, het oppasrooster, verslag vanuit de kerkenraad, enz.
Kopij dient te worden verzonden naar: nieuwsbrief@gereformeerdekerkzevenbergen.nl